In het voetspoor van Paulus

dag 1, 13 april 2026

Sinds de voorbereidingsreis van 2025 is inmiddels ruim een jaar verstreken. In die tijd hebben Joke en ik een reisplan opgesteld, geprobeerd om mensen enthousiast te maken voor de reis, en zo een reisgroep bij elkaar gebracht.
Het afgelopen winterseizoen hebben we in Garyp maandelijks een fragment van steeds een andere brief van Paulus besproken in de Lytse Groepkes en in kerkdiensten.
En nu is het dan eindelijk zo ver…. We gaan op reis.
We gaan met een groep van 26 mensen, waarvan twee Sumarders, een Zeeuwse, een Wirdummer, Twee Nijegaasters die zich verbonden weten met de Pein, vier Peinders [ schrijf ik dat zo goed?] en verder allemaal Garipers. Een mooie gemixte groep dus,  waar de sfeer al op de twee voorbereidingsavonden ontspannen is geworden. Met elkaar zien we uit naar deze reis, die meer dan een touristische reis ook een geloofsreis is.
De afspraak is, dat we om 01.45 uur verzamelen, omdat de bus naar Schiphol om 02.00 uur vertrekt vanaf de Andreastsjerke. Joke en ik zijn de avond ervoor vroeg op bed gegaan, om ook tijdig weer wakker te zijn om iedereen bij de kerk op te vangen. Tenminste… dat was het plan. Totdat bleek dat Jacolien haar mobiel niet alleen op 13 april van provider veranderde, maar dat ze daar al vóór vertrek een probleem mee kreeg….. twintig verhitte minuten later was dat opgelost, en stonden we nog nét niet als laatste bij de kerk.
Kort daarna kwam de bus van Paulusma aanrijden, en konden we dus de koffers inladen en instappen. Het ‘koppen tellen’ kon beginnen…. En we kwamen er één tekort!
Wat bleek: bij één persoon was de aardlekschakelaar midden in de nacht er uit gesprongen – dus deed de wekker het niet. Hoe hij binnen 15 minuten uit bed is gestapt en bij de bus stond, is mij een raadsel… maar de bus kon keurig op tijd vertrekken.
Een vlotte rit in een zeer comfortabele bus van Paulusma, bracht ons netjes op tijd op Schiphol. Van de bus naar de vertrekhal lopend bleek, dat we nog even moeten wennen aan ‘groepstempo’, maar dat ging allengs beter. In de vertrekhal stond onze Zeeuwse reisgenote al te wachten, mét haar gitaarkoffer in de hand. Zo was de groep compleet.
We konden direct inchecken, vervolgens vlot door de security, en de gate opgezocht. Daar vlak bij was ook een koffiepunt, dat door een groot deel van de groep is bezocht in het uur dat we als wachttijd over hadden voor we konden boarden. De boarding verliep vlot, de vlucht vertrok op tijd en ondanks wat gehobbel van de turbulentie waren we keurig op tijd in Thessaloniki. Daar eerst een algemene toiletstop, en vervolgens de koffers van de band gehaald & de gitaar bij de ‘bijzondere bagage’. Toen naar de uitgang, waar onze gids Iris ons in de hal stond op te wachten.
De bus werd opgeroepen, en dus konden we in optocht naar de bushalte, inladen, en vertrek. Vanwege tweede Paasdag hier in Griekenland [ Orthodox Pasen valt dit jaar een week ná Pasen in de westerse kerken] super rustig op de weg en in de stad, dus hebben we alvast een kleine blik op Thessaloniki’s binnenstad kunnen werpen. Vervolgens via de vlakte van Macedonië richting  Kavala gereden. De natuur hier is prachtig groen, de bomen zijn al wat verder uitgelopen, veel planten staan al in bloei. Dat maakt de rit over de hobbelige snelweg, in de niet allermodernste bus, toch aangenaam. En eerlijk is eerlijk…. Menigeen zat ook wel een beetje te suffen, want we hadden er al een flinke dag op zitten. Bij de koffiestop, zo rond ’n uurtje of twee, bleek de koffie bij velen dan ook een nuttige opkikker, al was een enkeling meer aan wat heerlijk helder gerstenat toe…
In Kavala zijn we bij hotel Esperia gebracht, waar iedereen vlot een kamer kreeg. Na enkele snel opgeloste strubbelingen met sleutelkaarten die ook werken om de elektriciteit op de kamers beschikbaar te maken, kon een ieder zich opfrissen en – al naar gelang eigen behoefte – even een tukkie doen, wat kleine praktische boodschapjes halen, een wandeling langs de haven en door de stad maken, of gewoon een terrasje pakken. Sommigen hebben meerdere van bovenstaande activiteiten gecombineerd.
De afspraak was: kwart over zeven in de eetzaal. En jawel, uitgerekend de herder en de herdershond, die eerder op de dag mensen dringend verzochten om op tijd te zijn & bij de groep te blijven, waren nu te laat omdat ze zaten te overleggen met de gids…
Maar niet getreurd, er kon nog snel een tafeltje worden aangeschoven, en zo kon een ieder bij het buffet halen wat hem/haar lekker toe scheen. Sommige dingen bleken in de praktijk iets minder te smaken dan verwacht, maar er was over het algemeen maar één oordeel mogelijk: Heel erg lekker, en een ruim buffet. Alleen werd er wat snel afgeruimd, vond een enkeling die nog wel een extra hapje fruit of chocoladetaart had willen hebben…
Vervolgens in de andere hoek van de eetzaal onze avondsluiting gehouden, om daarna met het overgrote deel van de groep nog even een gezellig ‘afzakkertje’ te halen bij de buurman van het hotel. Nu nog het verslag schrijven, en dan zo lekker naar bed… de dag is lang geweest, maar heel erg geslaagd. Een goed begin is het halve werk, zegt men… en dan is de eerste helft héél goed geweest!

ds. Jacolien de Lange